Het was eerder zo duidelijk. De lerarenopleiding was al jaren opgebouwd om een docent alles over zijn vak te leren. Zowel inhoudelijk als de manier van overbrengen. Toch hebben docenten in het verleden vaak voor de voordrachtsvorm gekozen. Dit wordt door de leerlingen echter als ouderwets beschouwd. Tegenwoordig worden er andere zaken van docenten gevraagd. Er wordt verwacht dat zij flexibel omgaan met hun leerlingen. Leerlingen die nog nooit zo’n diverse afkomst en achtergrond gehad hebben als dat ze nu hebben. Ze vragen om een speciale aanpak. Kan jij hun die aandacht elke dag maar weer geven?




Kijk eens naar je eigen achtergrond, naar je eigen referentiekader. Hoe heb jij les gekregen toen jij op de lagere school zat? En hoe ging dat op de middelbare school? Om een gok te wagen hoe dit ging zal ik even mijn eigen referentiekader gebruiken. Mijn geboortejaar is 1981. Toen ik dus eind jaren 80 naar de lagere school ging werd er op een andere manier lesgegeven dan nu. Alhoewel ik daar later op deze pagina nog wel op terug wil komen. We zaten op de lagere school in groepjes, hadden afwisselende vakken en werden beloond als we eerder klaar waren met een opdracht. Deze beloning bestond dan bijvoorbeeld uit het lezen van een leuk boek of het mogen maken van moeilijkere opdrachten. Erg prettig wanneer je een goede leerling was, maar hoe was dat voor die mindere leerling? Toch was er wel afwisseling tussen zelfstandig, stil werken en op je eigen manier werken. Zo had je zelfstandig werk boeken, maar kan ik me ook herinneren dat ik lekker door de school aan het lopen en zoeken was om mijn spreekbeurt voor te bereiden. Dit vond ik persoonlijk erg prettig en voor mij werkte het misschien ook wel. Ik kan nu immers nog steeds heel veel over vulkanen en cavia’s vertellen! Maar hoe was dat voor de leerling die meer moeite had om zijn werk te zien en taken te organiseren?

Op de middelbare school ben ik naar de MAVO gegaan. Nu heet dat VMBO Theoretische leerweg. De lessen verschilden als dag en nacht. Daarmee heb ik het voornamelijk over de organisatie van de les. De ene docent had zijn lokaal “ouderwets” ingericht, met alleen maar losse tafeltjes, wat we tegenwoordig kennen als de “toetsopstelling”. De andere docent had zijn tafeltjes in twee aan twee opgesteld. Mocht je een hele “moderne” docent hebben dan had hij zijn tafeltjes in een “U-opstelling” neergezet. Toch gaven ze in hoofdlijnen op dezelfde manier les. Beginnen met een grapje of relaxed gesprek, vervolgens huiswerk controleren/steekproefsgewijs controleren en vervolgens zelfstandig aan de slag. De populaire docenten lieten je zelf bepalen wat en hoe je dat ging doen. Dit mocht in de jaren 90 modern genoemd worden, maar misschien was het wel aansluiten bij de behoefte van de jongeren en de docenten reageerden op de bulk aan ervaringen die ze al met zoveel leerlingen hadden.

Want is het niet zo dat als we iedereen zouden vragen hoe ze het liefste les zouden hebben ze allemaal verschillend zullen antwoorden? Iedereen heeft verschillende behoeften en we kunnen de moderne docent daar op in laten spelen!


Even voor alle duidelijkheid. De vroegere docent was echt niet slecht in zijn vak maar had een ander referentiekader. De moderne docent moet tegenwoordig aansluiten bij de wensen en belevingswereld van een ander publiek dus dan moet je natuurlijk wel over een aantal andere kwaliteiten beschikken dan de vroegere docent.

Waar een docent vroeger met name vakbekwaam en verbaal inspirerend moest zijn, moet hij nu ook nog:

• een bepaalde visie hebben op onderwijzen en het leren van leerlingen.
• de bereidheid en motivatie hebben om energie te investeren in
een bepaalde manier van onderwijs.
• de concepten en principes begrijpen die ten grondslag liggen aan
een bepaalde onderwijsvorm.
• in staat zijn om een bepaalde manier van onderwijs in de praktijk
te realiseren.
• in staat zijn te reflecteren op zijn of haar ervaringen en ervan
te leren;
• in staat zijn om te functioneren als lid van een schoolgemeenschap
en om leergemeenschappen te vormen met andere docenten en collega’s.

Dit zijn dus geen vaardigheden die tijdens de opleiding aangeleerd kunnen worden en vervolgens nooit meer. De moderne docent is een voorbeeld voor de leerlingen door te laten zien dat hij zich continue blijft ontwikkelen door de bovenstaande vaardigheden regelmatig toe te passen en hierop te reflecteren. De docent leidt dus zichzelf op en gebruikt daarbij zijn omgeving!

Met name de visie vind ik persoonlijk erg belangrijk. Onderzoek het zelf maar in je eigen docentenomgeving. Welk type docenten hebben een eigen visie en welke type docenten hebben geen visie of een sociaal wenselijke visie? Ik zal gelijk het antwoord geven. De gemotiveerde en leergierige docenten hebben een eigen visie. Als je hen vraagt waarom of hoe zij vinden dat er het beste iets geleerd kan worden aan hun leerlingen dan beginnen ze te vertellen over hun eigen mening, je ziet ze glunderen omdat ze voldoende zelfvertrouwen hebben en zodoende overtuigd zijn van hun eigen visie. Ze zien immers elke dag dat dit werkt! Ze weten waarom en op welk moment ze hun geleerde tools in moeten zetten en krijgen of vragen hier regelmatig feedback op van hun collega’s en leerlingen. En elke keer krijgen ze weer die bevestiging, je doet het goed! Wat zou dat met jou doen? Dan ga je toch echt met liefde naar je werk toe? Nou ik zeker wel!




 

Modern onderwijs

Modern onderwijs

Heb je dat nu (nog) niet? Durf dan eens kritisch naar je eigen functioneren te kijken. Ben jij die kritische altijd doorlerende docent of ben je elke dag maar weer blij dat de dag erop zit? Laat me dan wel vertellen dat de enige die daar iets aan kan veranderen JIJ bent. Heb je al geaccepteerd dat je nu eenmaal nooit de populaire docent zal worden. Dat de leerlingen nooit met vragen naar je toe zullen komen en dat het altijd weer een strijd zal zijn? Een hele vermoeiende strijd in jouw leslokaal? Mocht dat al zo zijn dan hoef je zeker niet verder te kijken op deze site. Want als je dat geaccepteerd hebt zal het de rest van je carrière zo blijven. Geen prettig vooruitzicht lijkt me…

Misschien had je bovenstaande al geaccepteerd maar voel jij je nu geïnspireerd? Ik zeg je dat je nooit te oud bent om te leren! De oplossing is alleen dat je een aantal zaken zoals je die al jaren zo doet moet gaan veranderen. Dat je bouwt op je jarenlange ervaring is goed, maar wanneer was de laatste keer dat jij de bijscholing volgde omdat je wilde leren en niet omdat het verplicht was en je maar de makkelijkste leerweg koos? Wil je weten wat je dan anders zou kunnen doen? Klik dan verder op deze site onder het kopje coaching en kijk op ons forum. Wil je privé jouw vraag of situatie voorleggen mag jij je vrij voelen om dit via het contactformulier aan te geven. Ik zal altijd reageren! Wie ik ben lees je hier. Je bent niet de enige die deze strijd aan durft te gaan….dus waarom zou je het alleen gaan doen?

Ik geloof dat iedereen die gemotiveerd is zijn of haar manier van doceren aan kan passen aan de behoefte van de leerlingen.

De vraag is of je dat echt wil.

Durf jij je kwetsbaar op te stellen?

Bron:

Rede van Vermunt, J.D.H.M., hoogleraar Universiteit, Utrecht 
Voor volledige tekst klik hier.

Update:

Dit stuk stamt uit 2006 maar blijkt keer op keer nog actueel te zijn. Toch zien we een verandering van competentiegericht naar beroepsgericht leren. En hierbij sluiten we nog meer aan in de belevingswereld van de student door het gebruik van social media tijdens de lessen. Voorbeelden hiervan en een dieper inzicht in de mogelijkheden van het gebruik van social media in je les worden ontwikkeld op een nieuwe pagina en zal z.s.m. volgen. De praktijk vindt je al in onze Facebookpublicatie over het gebruik van de Veva- smart app tijdens de les. Deze publicatie vindt je hier.

goin up